امامزاده قاسم لرستان

آدرس:
لرستان، ازنا، روستای امامزاده قاسم
تعطیلی هفته
ندارد
تعطیلات سالانه
ندارد
بلیط ورودی
رایگان
بلیط اتباع خارجی
رایگان
چکیده: امامزاده قاسم لرستان

یکی از زیباترین مکانهای زیارتی در استان لرستان که آب‌ و هوای آن نیز برای گردشگری در ایام نوروز بسیار عالی و بکر است امامزاده قاسم در شهرستان ازنا است. امامزاده قاسم از بناهای تاریخی این استان در غرب ایران است که قدمت آن به قرن هشتم هجری و دوره ایلخانی می ‌رسد. امامزاده قاسم در روستایی به همین نام واقع شده است که برگرفته از نام همین امامزاده می ‌باشد. معماری این امامزاده از جمله گنبد مخروطی شکل آن در نوع خود از عجایب معماری ایران است. این بنا در سال ۱۳۵۷ با شمارهٔ ۱۷۵۷ از سوی سازمان میراث فرهنگی در فهرست آثار ملی ثبت گردیده است.

باوجودی که شجره ‌نامه امامزادگان (قاسم و زید) در دسترس نبوده و خواندن متن کتیبه کمربندی داخل بقعه نیز در حال حاضر دشوار است ولی اهالی روستای امامزاده قاسم (ع) معتقدند که این دو امامزاده از نوادگان امام حسن (ع) هستند.

مشخصات کلی
نام
امامزاده قاسم لرستان
وجه تسمیه
در زمان ساسانیان نام این روستا به دلیل شرایط جغرافیایی «کنده سفید» نام داشت و در دوران بعد، این روستا بدلیل وجود امامزاده به این نام معروف شد.
قدمت
اواخر دوره ایلخانی (قرن هشت)
بازسازی
دوره قاجار و سالهای اخیر
سازنده
سیداحمد المدنی ملقب به میر نظام الدین
سبک معماری
سبک معماری این بنا شباهت زیادی به معماری های ترکی و مغولی دارد.
پیشنهادات
بخش های مهم برای بازدید
طبیعت زیبای منطقه و امامزاده
بهترین زمان بازدید
ماههای محرم و صفر
مسیر دسترسی
آدرس
لرستان، ازنا، روستای امامزاده قاسم
امکانات
دسترسی به وسایل نقلیه
پوشش شبکه
متن کامل: امامزاده قاسم لرستان

یکی از جاذبه های توریستی استان لرستان آرامگاه امامزاده زید و قاسم است که در ۳۰ کیلومتری شهرستان ازنا، در دهستان چاپلق (گاپله) از توابع شهرستان ازنا، در دشت جاپلق واقع شده است. این بنا که به عنوان نمادی از شهرستان ازنا مطرح شده، در اکثر تبلیغات و خبرهای مربوط به شهرستان ازنا دیده می شود.

این امامزادگان از فرزندان امام حسن مجتبی (ع) هستند که در قرن ششم توسط سپاه بنی عباس به شهادت رسیده اند و در این روستا به خاک سپرده شده اند. این امامزاده از نسل ۵ خود با امام حسن مجتبی (ع) منسوب می باشد. بانی بقعه حضرت سیداحمد المدنی ملقب به میر نظام الدین و سبب انتساب نام امام زاده قاسم تدفین دو امام زاده بزرگوار و زید طالب ثراه در آن می باشد.

موقع سال تحويل مردم این روستا روشنایی خانه خود را از این امامزاده می برند، يعني از شمع خود امامزاده فانوس خود را روشن مي کنند و به خانه هایشان می برند، اين چراغ بايد يک شبانه روز بسوزد تا خود خاموش شود.

این زیارتگاه دارای گنبدی هرمی شکل است و دیوارهای آن مرتفع، ضخیم و آجری است. صحن حیاط این بنای تاریخی یک مربع کامل است که با آجر سنگفرش شده است.


تاریخچه
بنا به اظهارات محلی نام این روستا در زمان ساسانیان، کنده سپید بوده است که احتمالاً این نام برگرفته از جغرافیای آن محل است. بانی ساختمان امامزاده، تاجری ایرانی بنام سید میر نظام‌الدین احمد مدنی بوده است که این نام در بعضی از وقفنامه‌ ها دیده می شود.

ماجرا از این قرار است که حدود ۹۵۰ سال پيش  سيد احمد مدني که از مدينه راهي زيارت امام رضا (ع) بود، در این مکان منزل کرد. شب در خواب اين امامزاده بزرگوار را دید که در مورد محل اختفای قبر خود در این مکان به این سید خبر داد و گفت فردا موقع نماز يک نفر گاو سياه سفيدي برای آب خوردن به اینجا می آورد، هر جايی که گاو سر خود را زمین گذاشت و سر و صدا کرد، آنجا قبر من است.

فردای آنروز در این مکان این اتفاق افتاد اما سید اعتنا نکرد. شب جمعه دوباره این خواب تکرار شد و به وی گفته شد که از محل تعین شده قبر،  هفت قدم به سمت قبله، ثروتی زیر خاک پنهان است. آنرا صرف ساخت بقعه و بارگاهی برای من کن.

سید، صبح زمين را به قصد آشکار شدن مدفن مي کاود. خوابش رنگ حقيقت مي گيرد.. هفت قدم آن سوتر نیز آن «ثروت کلان» را مي يابد و شش دانگ قريه کند سفيد را خريداري نمود.

به این ترتیب سيد احمد مدني تمام شرب و مشارب و قنوات و زمين هاي باير و داير و تمامي مايتعلق و درآمد حاصل از مزارع را وقف امامزادگاني کرد که بر خاک حاصلخيز قريه کند سفيد آرميده اند، که «نه بخشند و نه فروشند و مرهون نسازند و از سه سال بيشتر اجازه ندهند و شرايط مذکور را مستدام شناسند.» در وقفنامه آمده است که «صرف مايحتاج يک نفر خادم و فراش متدين که به جاروب کشي و ديگر خدامت روضه منوره و عمارات مشغول به آن نمايند.» هشتصد سال پيش این وقف نامه بر پوست آهو ثبت شد و روستا نیز نام امامزاده را بخود گرفت.


مشخصات بنای امامزاده
بنای ساختمان متعلق به قرن ‌های هشتم و نهم هجری قمری و معاصر با دوران ایلخانیان و تیموریان در ایران است. مشخصات بنای این بقعه بیشتر ویژگی ‌های معماری ترک و مغول را دارد. کتیبه روی در ورودی این مقبره و نیز حاشیه ‌های ضریح، سالهای ۷۳۸، ۸۰۸ و ۸۵۰ قمری را نشان می‌ دهند. قدیم ‌ترین قسمت بنا را دروازه ورودی و گنبد خانه آن تشکیل می ‌دهد که دارای مشخصه‌ های زمان ایلخانی است و بر روی آن آیاتی از قرآن کنده‌ کاری‌ شده است.

از مشخصات بارز این بنا، دیوارهای بلند، ضخیم و آجری با شبستان های مرتفع و مقرنس کاری است که سطح حیاط آن با آجرهای مربع ۲۰*۲۰ فرش شده است. سردر رفیع این زیارتگاه تاریخی که قدمت آن به حدود ۷۰۰ سال می‌ رسد دارای کاربندهای زیبا با اشکال هندسی منظم است. صحن داخلی بقعه اصلی تا ارتفاع پنج‌ متر با کاشی‌ های منقوش به گل ‌و بوته زینت داده‌ شده است.

بدنه بنا از سه طبقه تشکیل‌ شده است. طبقه زیرزمین که همان سرداب ‌هاست. طبقه دوم که شامل حیاط، رواق‌ ها و گنبد خانه است و طبقه اول شامل اتاق‌ های مجزا برای استراحت زائرین بوده است. در ساخت پی این بنا از قلوه‌ سنگهای بزرگ و کوچک استفاده ‌شده است و دیوارها و گنبد بقعه نیز از آجر و گچ ساخته‌ شده‌ اند.

ورودی‌ های طبقه اول و راه ارتباطی بنا به بیرون در چهارگوشه حیاط بقعه است و زائرین از طریق این ورودی‌ ها به طبقه اول می‌ روند و در هر قسمت طبقه اول اتاق‌ هایی مستقل از هم قرار دارند که در زمان گذشته برای استراحت زائران امامزاده استفاده می ‌شده است.

مکعب آجري و ساده امامزاده، سر در گچبري و گنبدی آجري و ديوارهاي نمور و دارد. دو سکوي کوتاه آن نیر محل استراحت پيرمردهاي روستا است. امامزاده سردر بلندی دارد. طاق نماهاي هاي دو طرف طاق ورودي، سردر را بلندتر از آنچه هست جلوه مي دهند. بالاي سر، نيم کاسه هاي گچي اي از طاق آويزان شده اند. زير کاسه سازي ها و روي ديوار سمت راست قاب هاي آجري، نام سه استادکار به چشم مي خورد: استاد سلطان محمد و پسرش استاد حيدر علي و استاد حسين بن محمود... . زير کاسه سازي ها و بر بالاي در نیز، يک کتيبه گچبري با ارزش بوده که اکنون فقط قدري از آن پيداست و باقي زير لايه اي از گچ پنهان شده است.

درهاي سبز رنگ امامزاده دو دايره و يک نيم ستون گره چيني دارند و دو کلون حلقه اي ساده. طبق نقل قول مردم روستا، زماني که برای درست کردن این در، خواسته اند از روستاي تازرون درخت گردويي بگیرند، صاحب درخت که امرار معاش وی از همين درخت تامين مي شده، مخالفت کرده ولی سپس خواب مي بيند که درخت از ريشه درآمده و جلوي امامزاده قاسم افتاده، فردای آنروز به میل خود، درخت را به مردم تحویل می دهد.

کتیبه ‌ای بر روی دروازه دو لنگه انتهای ایوان غربی امامزاده قرار دارد که تاریخ ساخت این در چوبی را در ماه محرم‌ الحرام سال ۷۳۸ هجری قمری نشان می‌ دهد.

در پشت در سبز امامزاده يک هشتي سراسر سفيد، نمايان است. چليپاي هشتي را سقفي از مقرنس هاي ساده و زيبا مسقف کرده و هشتي؛ ما را به حياطي مي برد که چهار ايوان و یک باغچه و کلي درهاي بسته دارد. ايوان رو برو به گنبدخانه و ايوان هاي ديگر به فضاهايي آرام براي نشستن و راز و نياز زائران ختم مي شوند.

از نظر هنری و تاریخی درب های ورودی و ۲ صندوق چوبی این مرقد بسیار گرانبهاست که متأسفانه تاکنون بارها به سرقت رفته اند. بر روی این صندوق آیاتی از قرآن کریم با خطوط رقاع و ثلث نگاشته شده است و از متن روی آن چنین برمی آید که این مزارها برای امامزادگان قاسم و زید در محرم سال ۷۳۸ مرمت و بازسازی شده اند.

بخش‌ های مختلف بقعه امامزاده قاسم ازنا یک ‌بار در دوره قاجار توسط یکی از مجتهدین وقت به نام سید محمد شفیع جاپلقی ملقب به آقا سید، تعمیر و بازسازی‌ شده است.

 

ویژگی گنبد
گنبد مخروطی شکل امامزاده قاسم با ۴۰ متر ارتفاع یکی از موارد خاص معماری در نوع خود و از عجایب معماری ایران بشمار می رود. این گنبد از بیرون مخروطی ولی از داخل حرم به شکل کروی می ‌باشد. گنبد امامزاده كه شانزده تركی است به صورت دو پوشه ساخته شده و بر روی گریوگنبد شانزده ضلعی استوار گردیده است. نظم و شکل هندسی گنبد بسیار زیبا و درعین‌حال ساده است و دورتادور گنبد هشت دریچه برای تهویه هوا تعبیه‌ شده است. ارتفاع پوشش گنبد از خط الراس گنبد تا سطح پشت ‌بام دوازده متر است.


بهترین زمان سفر
این روستا دارای ۱۴۰۵ نفر سکنه است و ازنظر شرایط آب و هوایی معتدل و وجود چشم اندازهای چشم نواز این خطه در فصل بهار بسیار دیدنی است.


مسیر دسترسی
این آرامگاه، در روستای امامزاده قاسم در دهستان جاپلق (گاپله) از توابع شهرستان ازنا، در دشت جاپلق واقع شده است. براي زيارت امامزاده راهي استان لرستان مي شويم و به سمت ازنا حرکت می کنیم. در سی کيلومتري شهر ازنا، جاده شازند - ازنا چهار شعبه مي شود. جاده سمت چپ را در پيش مي گيريم. پس از روستاي حين آباد، هر وقت گنبد مخروطي خاکي رنگ امامزاده را ببينيم، به روستاي امامزاده قاسم رسيده ايم. جاده تا نزديکي امامزاده و ضلع جنوبي امامزاده ما را همراهی می کند و تا انتهاي روستا ادامه دارد. برای رسیدن به روستای قاسم ‌آباد شهرستان ازنا، روستای مرزیان شهر مومن ‌آباد، روستای گنجه، روستای کرتیلان و روستای امامزاده قاسم را باید طی کنید. این مسیر ۳۰ کیلومتری سراسر زیبایی‌ های طبیعی خیره‌ کننده‌ ای را دارد.

 

منابع:
iqna.ir
beytoote.com
fa.wikipedia.org
tasnimnews.com
article.tebyan.net
lorestan.isna.ir
lorestankhabar.com

هتل های شهر ازنا

هتلی ثبت نشده است.
شما هم می توانید در این مورد نظر دهید: